تولید بانک‌داری متمرکز و سهام‌داران اصلی آن
24آبان1394

      به دلیل تنوع بسیار زیادِ تخصص شاغلینِ مدیریت فناوری اطلاعات بانک‌های ایران، تنوع بسیار زیادی در انتخاب محصولات بانکی از جمله سامانه بانکداری متمرکز بوجود آمده است که بیشترین سهم را در نظام بانکی دارد. با توجه به وضع موجود ایران و شاغلین صنعت آن، آینده ایران سرشار از این اشتباهات خواهد بود.

جهت کمک به مشخص شدن عناصر اصلی و بازیگرهای کلیدیِ تولید یا انتخاب سامانه متمرکز، مواردی را مختصر ذکر میکنم.

برای انتخاب یا تولید سامانه بانک داری متمرکز میتوان 4 قسمت زیر را بطور عمده ذکر کرد:

  1. انتخاب ابزار و معماری یا انتخاب محصول

    معمولا یکی از این دو راه باید انتخاب شود. اگر انتخاب ابزار و معماری را خودمان انجام دهیم، بدیهی است که از منبعی بی پایان برخوردار میشویم و هیچ گونه محدودیتی خصوصا برای بانکهای بزرگ که بانکداری متمرکزشان سنگین تر و پیچیده تر از بانکهای کوچک است نخواهیم داشت.
    در صورتیکه انتخاب محصولی ایرانی یا جهانی در میان باشد، محدودیتهایی خواهیم داشت که باید با آن محصول و تعاریف و محدودیتهایش کنار بیاییم. برای هر تغییر در نرم افزار خارجی باید به دلار و یورو هزینه کنیم و اگر سورس بخواهیم، هزینه چند برابر میشود و مشکلات خودش را دارد که کمترین مورد آن، عدم دریافت پشتیبانی در صورت انجام تغییرات محلی است. با توجه به تغییرات زیاد در قسمت تسهیلات و خدمات و ارز، و کم بودن سهم سپرده ها، راه حل انتخاب ابزار و معماری توصیه میشود.
    این قسمت دارای اهمیت زیادی است و میتواند تمام قسمتهای دیگر را متاثر کند و حتی به شکست پروژه منجر شود. انتخاب راه غلط ممکن است شما را به مقصد نرساند، حتی اگر سریع مسیر را طی کنید.

  2. تشکیل تیم تولید و بومی سازی

    این قسمت سهم مهمی در موفقیت هر طرح و قراردادی دارد. حتی اگر انتخاب درستی کرده باشید، شکست در این قسمت منجر به شکست طرح میشود. برای تیم تولید و بومی سازی باید گروه مناسب و مدیر پروژه مناسب تر استخدام کنید. اگر هر یک را انجام ندادید، وارد گود نشوید.

  3. تیم بانکی، بهینه سازی و مهندسی مجدد

    شما حتما به تیم بانکی مجرب برای تولید و تغییر و بومی سازی احتیاج دارید. حتی اگر نرم افزار خارجی تهیه کرده باشید، بومی سازی و تغییرات و بسیاری از موارد را باید خودتان انجام دهید. شایسته نیست که بهینه سازی و مهندسی مجدد را به وقت دیگر موکول کنید. شاید آن وقت هرگز بدست نیاید. ضمن اینکه هنگام تغییر سامانه مرکزی، عملیات بهینه سازی و مهندسی مجدد را انجام ندهیم، همان مشکلات سامانه قبلی و دستی را مکانیزه کرده اید و سرعت کارهای بد را زیاد میکنید.
    اگر بخواهیم بحث بانکداری جامع را مطرح کنیم و تحول در نظام بانک ایجاد کنیم، در این نقطه باید انجام شود. انجام آن بعد از این زمان خیلی سخت و هزینه بر خواهد شد. هزینه آموزش و صرف وقت همکاران بانکی در این مرحله کمتر از هزینه پروژه نخواهد بود. حتما اتفاق می افتد که نیروی انسانی را باز آموزی یا جابجا نمایید. به فکر اخراج نباشید، هزاران کار برای آنها میتوانید تولید کنید.

  4. انتقال سامانه‌های قبلی و کوچ به سامانه جدید و آموزش

    خیلی از مدیران بانکی ارزش انتقال یا کوچ به سامانه نوین را کم ارزیابی میکنند. اما هزینه آن قابل مقایسه با هزینه سامانه اصلی است. در بانکهای راکد مانده در سالهای قبل، این هزینه ممکن است تا چند برابر  نیز بشود. این مرحله باید از طراحی پیچیده برخوردار باشد و با ساده انگاری آنرا فدا نکنیم. انتقال تدریجی و موازی، بهتر از یکباره است.
    دانش لازم در این بخش بسیار پیچیده تر از تولید سامانه متمرکز و بهینه سازی آن است. بعضی از مدیران پروژه که در سامانه اصلی موفق هستند، ممکن است در این بخش شکست بخورند.

 
باید توجه داشت که تاثیر بند 1 بسیار زیاد است اما سهم بندهای 2 تا 4 تعیین کننده است و هر یک به تنهایی میتوانند پروژه را با شکست مواجه کنند. از نظر هزینه، زحمت، کارکرد و زمان، برای بند 1 حداکثر میتوان 15 درصد از سهم کل طرح را قائل شد و 85 درصد را به بندهای 2 تا 4 تخصیص داد. هزینه محصول انتخاب شده نیز شامل همان 15 درصد است و سایر بندها 85 درصد از کل هزینه و زمان را مصرف میکنند.

از نظر اهمیت، بند 1 بسیار زیاد و شاید بیش از 90 درصد از اهمیت و تاثیر در موفقیت را داشته باشد. اگر انتخاب درستی انجام ندهیم، بندهای 2 تا 4 را فدا کرده‌ایم.

صفحه اول

سایر پایگاه‌های خبری: www.ebinews.com  www.way2pay.ir   www.sarmadnews.com