رای گیری علنی برای دموکراسی
20اسفند1389

     یکی از علت‌های رای گیری به صورت مخفی، معلوم نشدن نظر رای دهنده و مصون ماندن از آنهایی است که قدرت، دولت و حکومت را ناحق یا به‌حق در دست دارند.

     اشکال بسیار بزرگ آن، امکان تقلب و بازی با آرای مردم است. رای دهنده نمی‌داند که بعد از ریختن رای خود در صندوق، چه بر سر رای او خواهد آمد و نتایج واقعی چیست. در این حالت باید به عده‌ای که در قدرت هستند تکیه و اعتماد کند و بطور شخصی یا وکالتی قادر به تعقیب و بررسی صحت و شمارشِ درستِ رای خود نیست. ممکن است دست اندرکاران در مرحله‌ای از مراحلِ کار، با انگیزه مادی یا وظیفه دینی یا تهدید یا ... نتایج را تغییر دهند. خصوصا در جمهوری اسلامی که بعضی معتقدند که حتی نماز را برای حفظ حکومت میتوان تعطیل کرد یا شرب خمر انجام داد.

     بنابراین بعضی‌ها می‌گویند که دیگر به هیچ کس غیر از خدا و معصوم نمی‌توان و نباید اعتماد کرد. پس ....

     آیا هنوز مردم به جمهوری اسلامی رای می‌دهند؟ آیا نسل قبل (حتی شهدا و خون شهدا) می‌تواند برای نسل بعد تعیین قانون اساسی و قوانین زندگی نماید؟ آیا قانون اساسی از رای مردم برخوردار است؟ آیا مردم ولایت فقیه را قبول دارند؟ آیا نظام مشروعیت دارد؟ آیا نظام مقبولیت دارد؟ آیا .... چرا باید در زندگی و حکومت با شک زندگی کرد؟ مگر چقدر ارزش دارد؟ احتمالا ما خبر نداریم.

     رای گیری علنی بهترین راهی است که می‌توان انتخاب کرد. با کمک فن آوری اطلاعات و ابزارهای کنونی و به کمک متخصصان رایانه، به سادگی می‌توان در هر لحظه آسانترین و ارزانترین رای گیریها را انجام داد. هر رای دهنده نیز میتواند هر وقت که بخواهد، توسط اینترنت، تلفن، پیام کوتاه و مراجعه حضوری به مراکز مخصوص، از رای خود مطلع شود.

     سازمان‌های غیر دولتی با نظارت داخلی می‌توانند به سادگی رای گیری علنی را برای انواع رای گیری‌های کوچک و بزرگ کشوری یا استانی یا محلی انجام دهند. روش‌های فنی و برنامه‌های این کار موجود است و به آسانی قابلیت تغییر و بومی سازی دارد.

     روش‌های متفاوتی برای این کار وجود دارد که دو روش ساده به اختصار ذکر میشوند:

1- استفاده از کد ملی و اعلام در سایتی که مردم بتوانند رای خود را ببینند و از آن مطمئن شوند. در این حالت باید مرجعی بین المللی یا ملی ولی فراجناحی که مورد قبول همه باشد، ابزارها و سیستم را تایید کند و نظارت داشته باشد. مرجع بین المللی بهتر از ملی است. شعارهای بیهوده هم بر علیه خارجی‌ها ندهیم، اشکالی ندارد.

2- امضای رقمی یا شناسنامه‌ی دارای شناسه‌ی رقمی یا پاسپورت دارای شناسه‌ی رقمی یا شناسه‌ی یکتا یا نظایر آنها به تمام مردم بدهیم و از آن در رای گیری استفاده کنیم. زود قضاوت نکنید. کارت هوشمند سوخت را هم هیچ کس در دنیا قبول نداشت و حتی بخشی از آنرا هم اجرا نکرده بود. طیف انسانهایی که آنرا دریافت کردند آنقدر متفاوت و گسترده است که جای اما و اگر باقی نمی‌گذارد. ثبت رایانه‌ای یارانه نیز مثالی دیگر است. از سال‌ها پیش ابزارهای بسیار ارزانی وجود دارد که پاسپورت و شناسنامه و مانند آنها را هم دارای گواهینامه رقمی کرده‌اند و اطلاعات دیگری مانند عکس و مشخصات شخصی را نیز در آن وارد کرده‌اند. اگر کسی مشکلِ طرح، ساخت یا اجرا داشت، ما در خدمتیم.
     در این حالت نیز مردم باید بتوانند رای خود را ردیابی و پیگیری نمایند و از تاثیر آن در هر حالتی مطمئن شوند. مراجع رسمی بین المللی و ملی نیز باید کار خود را انجام دهند.

تنها مشکلی که وجود دارد، ترس بعضی از مردم از عواقب افشا شدن رایشان است. در زمان حاضر در بسیاری از کشورها نظر و گرایش سیاسی افراد معلوم و مشخص است و برای اهداف و حزب خود تبلیغ می‌کند. احزاب تشکیل شده و فعالیت علنی دارند و هر شخصی در حزبی فعالیت می‌کند یا بدون حزب است و مایل به وارد شدن به حزب نیست. اما مردم ترسی از مشخص شدن گرایش سیاسی خود ندارند.

     باید ترس را کنار گذاشت و هزینه دموکراسی را یک بار برای همیشه پرداخت. اگر روش علنی شکل بگیرد و در قانون مملکت نیز وارد شود و باقی رای‌گیری‌ها نیز به آن روش انجام شوند، هم هزینه‌ی رای گیری بسیار کم می‌شود و هم رای مردم کاملا شفاف و بدون تقلب انجام خواهد شد. برای شمارش رای هم زمان زیادی لازم نیست و با ثبت هر رای میتوان نتایج را ملاحظه کرد.
 

صفحه اول