پرداختِ مستقيمِ 5 درصد از يارانه‌ها


     يكي از مشكلات بزرگ پرداختِ مستقيمِ يارانه، شجاعت مسولان است. هر كس اين كار را شروع كند با مشكلاتي مواجه است كه رفتن آبرو، مسخره شدن، خرابكاري رقبا و غيره حداقل آنست. مشكل بزرگ ديگر، عظمت طرح و پيچيده بودن اجراي آنست. بقيه مشكلات با توجه به رشد بانكداري الكترونيك و فن‌آوري اطلاعات و توزيع كارت ملي از اهميت چنداني برخوردار نيست. براي رفع مشكلات بزرگي كه بر شمرديم و ساير موارد آن پيشنهاد مي‌شود كه:

پنج درصد از يارانه سوخت يا آرد يا شكر يا دارو يا ساير موارد، به صورت مستقيم از طريق شبكه بانكي شناسايي و توزيع شود.

     لازم نيست كه تمام يارانه را يكباره بصورت مستقيم و در تمام مملكت پرداخت نماييم. اصولا هر كاري را در محدوده كمي بصورت آزمايشي انجام مي‌دهند و اگر موفق شدند و توانستند مشكلات آنرا در حد مقبول حل نمايند، آنرا آرام آرام گسترش مي‌دهند.

     پنج درصد ياد شده آنقدر كم است كه هر كسي شجاعت آنرا دارد كه آزمايش نمايد و آنقدر زياد است كه ارزش دارد واجدين شرايط براي دريافت آن اقدام نمايند. اگر يارانه سوخت را 250هزار ريال در ماه براي هر نفر و كليه يارانه‌ها را 450هزار ريال براي هر نفر فرض نماييم، 5 درصد ياد شده به ترتيب 25هزار ريال و 45هزار ريال در ماه و 300هزار ريال و 540هزار ريال در سال مي‌گردد. اگر تعداد خانوارهاي واجد شرايط را 15 ميليون فرض نماييم، ماهانه 37 ميليارد تومان مي‌شود كه تقريبا معادل 37 ميليون دلار ناچيز است.

     براي اجراي اين طرح از شناسايي تا پرداخت مبالغ آن لازم نيست كه دولت هيچ گونه خرجي انجام دهد. بانك‌ها با توجه به رسوب پول در حساب‌ها حاضرند كه آنرا بصورت مجاني انجام دهند و هيچ خرج اضافي بر دوش ماليات دهندگان قرار ندهند. به عنوان مثال مي‌توان مبالغ پرداختي دولت را در حساب‌هاي قرض‌الحسنه واريز كرد و به آن در دوره‌هاي مناسبِ 4 يا 6 ماهه جوايزي مانند آنچه در جريان است اعطا كرد. مي‌توان وام‌هاي قرض‌الحسنه پرداخت يا در حساب‌هاي كوتاه مدت واريز كرد و به آن از 7 تا 14 درصد سود داد.

     بانك‌ها مي‌توانند براي شناسايي واجدين شرايط از اثر انگشت يا مواردي مانند آن نيز استفاده نمايند تا اثرات مرگ و مير و عدم حضور مشتري خود را كنترل نمايند. پذيرش ريسك و خسارت كار نيز جزيي از شرايط كار است كه به سادگي مورد قبول واقع مي‌شود. براي كنترل مشتري يا دريافت كننده يارانه، راه‌هاي زيادي وجود دارد كه مورد قبول مسولان امر قرار گيرد.

     در ظاهر ممكن است به نظر آيد كه اين امر باعث تورم مي‌شود اما وقتي دقيق شويم ملاحظه مي‌شودكه فقط قيمت‌ها به سمت واقعي خود رفته و تعادل مصرف ايجاد مي‌كند و از اصراف و تبذير نيز جلو گيري مي‌نمايد. اگر فقط به آمار دور ريز نان توجه نماييم كه حدود 30 درصد برآورد شده است، عمق فاجعه را در مي‌يابيم. اصراف سوخت، دارو و ساير موارد نيز مانند آرد و نان است.

     وجود نقدينگي در بانك‌ها نيز باعث رونق اقتصادي مي‌گردد. اصولا بانك‌ها در تمام نقاط دنيا موتور محرك صنعت و خانه سازي و اكثر موارد صنعتي مي‌باشند.